เมนู

บทความล่าสุด

นวนิยาย Romantica

การเขียนนวนิยายอีโรติก

ผู้กำลังออนไลน์

· บุคคลทั่วไปออนไลน์: 2

· สมาชิกออนไลน์: 0

· สมาชิกทั้งหมด: 728
· สมาชิกใหม่: kunyada

เจ้านกเอี้ยงตีวิดทำไร

เข้าสู่ระบบ

ชื่อ

รหัสผ่าน



ไม่ได้เป็นสมาชิก?
คลิกที่นี่ เพื่อลงทะเบียน.

ลืมรหัสผ่าน?
ขอรหัสผ่าน ที่นี่.

ฝากข้อความ

คุณต้องเข้าสู่ระบบเพื่อฝากข้อความ.

22/01/2017 14:17
สวัสดีคะทุกท่าน Smile

01/04/2014 13:05
จะเริ่มลงห้วงเสน่ห
า ไฟอารมณ์ต่อแล้วค่ะ
ตอนนี้ขอลงสามบทแรก
รวดฟื้นความจำจ้า

27/11/2013 17:05
ขอให้อ่านสนุก มีความสุขนะคะ ขอบคุณค่ะ ^--^ Smile

26/11/2013 09:46
ได้รับหนังสือแล้วน
ะค่ะ ขอบคุณมากคะ จะกลัีบไปอ่านทันที
เลยคะ : Smile Pfft Grin Angry

17/05/2013 15:06
ฮ่าๆๆๆ มาเริ่มตรงนี้แล้วก
ันนะ...คงจะพอมีเรื
่องให้เขียนไปได้เร
ื่อย ๆ จนจบ

22/03/2013 18:07
งานหนังสือ ไม่มีค่ะ แต่หลังงานประมาณ พฤษภาคม เรื่องของแปรจันทร์
"พรรักจากพระจันทร์" น่าจะวางแผงได้ค่ะ Smile Smile

22/03/2013 15:54
ในงานสัปดาหนังสือจ
ะมีไรให้อ่านไม๊คะ

26/02/2013 23:28
ยังไงก็รอค่ะคุณฟี่
เพราะชอบที่มีเรื่อ
งซ้อนเหมือนบันทึกร
้อยวันดี ^^

18/02/2013 19:06
มายาร้าย คืบหน้าแต่ส่วนของ เวธกา-ราเมศค่ะ ส่วนของม่านราตรี - ชนเขต ยังนิ่งอยู่ รอหน่อยนะคะ ^--^

16/02/2013 21:41
มีวี่แววว่ามายาร้า
ยจะออกบ้างมั้ยคะ คุณฟี่ อิอิ...รออยู่น้า

ดูกระทู้

 พิมพ์กระทู้
เฮอริเคนหมุนรัก: บทนำ
Niree
#1 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 08-07-2012 08:35
สมาชิก

ข้อความ: 99
เข้าร่วม: 04.11.09

บทนำ

“มีโปรเจกต์ใหม่สำหรับพวกเธอ”

คำประกาศของ ชาครีย์ เจ้าของและบรรณาธิการนิตยสารฟรีทางออนไลน์ชื่อดัง ‘โลกอันตราย’ ทำให้สามนักข่าวฝีมือดีประจำนิตยสาร และเป็นหญิงล้วนรีบละมือจากสิ่งที่ตัวเองกำลังทำมายืนล้อมหน้าล้อมหลังเจ้านายหนุ่มใหญ่ที่ยืนทำหน้าเคร่งขรึมอยู่กลางห้องทำงานรวมของสำนักงาน

‘โลกอันตราย’ กำลังเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์อยู่ในขณะนี้ เพราะเนื้อหาเข้มข้นที่นำเสนอเกี่ยวกับเบื้องหลัง เบื้องลึกของการทำลายสิ่งแวดล้อม และภัยพิบัติจากธรรมชาติทั่วทุกมุมโลกในแง่มุมที่ค่อยมีใครกล้าเขียนถึง แต่ ‘โลกอันตราย’ กล้าทำ ด้วยเจตุจำนงที่จะให้ความจริงแก่สังคมโดยไม่ได้มุ่งหวังผลกำไรในทางธุรกิจ แต่ด้วยความแรงของเนื้อหาจึงเป็นที่สนใจของผู้คน ยิ่งเวลาผ่านไปคนอ่านยิ่งเพิ่มขึ้น โฆษณาหลั่งไหลมาเองจนนิตยสารสามารถเลี้ยงตัวเองได้ และอาจจะทำเงินได้มากกว่านี้ถ้าชาครีย์ไม่เลือกรับเฉพาะโฆษณาสินค้าหรือบริการที่ส่งเสริมโลกสีเขียวเท่านั้น

ชาครีย์อายุสามสิบแปดปี ถ้าไม่นับหน้าตาที่เข้าขั้นเป็นนายแบบได้แล้ว ผู้ที่ทำให้ ‘โลกอันตราย’ เป็น Talk of the Town ได้นั้นแทบดูไม่ได้เลย ผิวโดนแสงแดดแผดเผ่าจนคล้ำจัดมองไม่ออกว่าผิวเดิมเป็นสีอะไร ผอมเกร็งมีแต่กระดูกปูดโป่งเต็มไปหมด ไม่รับกับส่วนสูงที่เกินมาตรฐานชายไทยมากๆ และที่ช่วยขับให้ความดูไม่ได้ของเขายิ่งดูไม่ได้ยิ่งขึ้นอีกคือหน้าที่ไม่เคยยิ้มจริงๆ สักครั้ง นอกจากยิ้มเยาะ

แต่มีอยู่คนหนึ่งที่เคยเห็นรอยยิ้มจริงๆ ของ ชาครีย์ เคยเห็นตอนเขาเป็นหนุ่มรูปงามที่มีสาวๆ รุมทอดสะพานให้ ก่อนที่เขาจะไม่สนใจว่ารูปภายนอกของตัวเองจะเป็นอย่างไรเพราะมัวมุ่งมั่นอยู่กับงานที่ทำ จนกลายเป็นชีวิตของเขา

คนๆ นั้นคือ ชลิวรรณ น้องสาวที่อายุต่างกันเกือบสิบปี เป็นน้องคนเดียวของเขา และเป็นหนึ่งในสามนักข่าวสาวที่ยืนรายล้อมเขาอยู่ตอนนี้

“โปรเจกต์อะไรค่ะพี่ใหญ่”

ชลิวรรณเป็นผู้ที่ถามเขาเป็นคนแรก ซึ่งมักจะเป็นอย่างนั้นเสมอเพราะความใกล้ชิด แล้วก็ชอบเรียกชื่อเขาด้วยชื่อเล่นในครอบครัว จนเดี๋ยวนี้กลายเป็นสมญาของเขาที่เรียกกันทั้งสำนักงาน ด้วยผิวขาวผ่องของผู้เป็นน้องทำให้พอเดาได้ว่าพี่ชายมีผิวสีอะไร แต่นิสัยผิดกันลิบลับยกเว้นเรื่องงานที่ต่างมีความมุ่งมั่นเหมือนกัน นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ชาครีย์ยอมให้น้องสาวทำงานด้วย เพราะชลิวรรณเป็นนักข่าวที่ทุ่มเทให้กับงาน แต่ไม่บ้างานจนปล่อยตัวแบบพี่ชาย ตรงกันข้ามสาวคนนี้ดูแลตัวเองอย่างดีมากๆ สวยตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเท้าเสมอ

วันนี้ชลิวรรณปล่อยผมยาวสลวยสีน้ำตาลเข้มให้แผ่กระจายเต็มแผ่นหลังจนเกือบคลุมถึงสะโพกอวบอัดภายใต้กางเกงยีนส์เอวต่ำรัดรูปยี่ห้อดัง ที่ใส่คู่กับเสื้อยืดตัวเล็กซึ่งโดนอกขนาดสามสิบห้านิ้วดันจนชายเสื้อที่ควรจะอยู่ระดับขอบกางเกงลอยขึ้น เผยให้เห็นเอวคอดและหน้าท้องขาวนวลแบนราบแสนเซ็กซี่ แต่ถึงไม่แต่งขนาดนี้สาวร้อนคนนี้ก็เซ็กซี่ด้วยธรรมชาติในตัว โดยเฉพาะที่ดวงตาหวานหยาดเยิ้ม มีแววขี้เล่นและเชิญชวนในทีโดยที่เจ้าตัวไม่ตั้งใจ แต่ทำให้ผู้ชายทั้งหนุ่มและไม่หนุ่มหลายคนตั้งรับแทบไม่ทันเมื่อสบตาคู่นั้น หลายคนคิดเลยเถิดไปไกลอย่างที่ผู้มีศีลธรรมอันดีไม่ควรคิด ชลิวรรณที่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้เข้ากระดูกดำเลยไม่รู้สึกผิดที่จะใช้สิ่งนี้หว่านเสน่ห์พวกหื่นจัดทั้งหลายเพื่อให้งานหาข้อมูลง่ายขึ้น แม้นรู้ว่าเสี่ยงกับการพลาดท่าเสียทีและพี่ชายห้ามไว้เด็ดขาด แต่สำหรับชลิวรรณที่ชื่นชอบคำพูดท่านเติ้งเสี่ยวผิงที่ว่า “ไม่ว่าแมวขาวหรือแมวดำ ขอเพียงจับหนูได้ก็คือแมวที่ดี” เลยไม่เลือกวิธีการ ขอเพียงให้งานสำเร็จ ไม่มีใครตาย รักษาเยื่อพรหมจรรย์ไว้ได้ กลายเป็นแมวยั่วสวาทในบางครั้งก็ไม่เสียหายอะไร

แต่ก็มีครั้งหนึ่งที่เกือบพลาด...และเป็นความลับที่ชลิวรรณจะไม่มีวันบอกใคร แม้นแต่สองเพื่อนสาวนักข่าวร่วมสำนัก ปองกานต์ และ นิปุณทั้งสามสาวสนิทกันมาตั้งแต่จำความได้ เพราะนอกจากเรียนร่วมกันตั้งแต่อนุบาลจนถึงปริญญาตรีแล้ว ยังร่วมงานกันมานาน แล้วยังเกือบตายร่วมกันด้วย

“อย่าเพิ่งบอกนะคะ ขอหนูเดาเพื่อความตื่นเต้นก่อน” ปองกานต์พูดอย่างร่าเริงปนอ้อนอันเป็นปกติวิสัยของสาวสวยราวกับนางในวรรณคดีคนนี้ที่มองโลกในแง่ดี มองสิ่งรอบตัวอย่างสนุกสนาน ชอบผจญภัย ชอบสิ่งท้าทาย และที่ชอบมากที่สุดคือการขุดคุ้ยเรื่องชาวบ้านซึ่งชาครีย์ชอบคุณสมบัติข้อนี้มากเลยโยนใบสมัครงานให้เพื่อนน้องสาวคนนี้กรอกตั้งแต่ยังไม่ทันเรียนจบมหาวิทยาลัยเพราะเห็นแววนักข่าวช่างขุดคุ้ยในตัวเจ้าหล่อน

“แกจะต้องการความตื่นเต้นอะไรนักหนานังปอง ที่ต้องวิ่งหนีบาทายามโรงงานที่ปล่อยแก๊สเรือนกระจกบ้าง ลูกกระสุนพวกลักตัดไม้บ้าง ยังตื่นเต้นไม่พอหรือไง” นิปุณสาวห้าวประจำกลุ่มขัดคอขึ้นมาอย่างหมั่นไส้อาการออดอ้อนของเพื่อนสาว

นิปุณเป็นสาวอีกคนที่ชาครีย์รับเข้าทำงานตั้งแต่ยังเรียนไม่จบปริญญา รายนี้เขาไม่ต้องโยนใบสมัครให้กรอก แต่แม่สาวสวยเข้ม ตาคม ผิวสีน้ำผึ้งคนนี้กรอกใบสมัครเรียบร้อยแล้วก่อนมาวางแปะบนโต๊ะทำงานเขาพร้อมกับมานั่งตรงหน้าแล้วบอกว่าชอบงานที่เขาทำ อยากมีส่วนร่วมด้วยและจะนั่งอยู่อย่างนี้จนกว่าเขาจะรับ คนมีความกล้าและมุ่งมั่นจะไขว่คว้าสิ่งที่ตัวเองปรารถนาไม่ใช่จะหาได้ง่ายๆ แม้นจะบุ่มบ่ามมากไปหน่อยแต่นิปุณก็พิสูจน์ให้เห็นในเวลาต่อมาว่าบางงานต้องเก็บความเกรงใจไว้ทีหลัง

“อย่าขัดคอได้ไหมนังปุน แก่นี่ไม่มีอารมณ์กุ๊กกิ๊กบ้างเลยนะ เครียดมากแก่เร็วนะย่ะ” ปองกานต์เปลี่ยนจากกุลสตรีอ่อนช้อยช่างอ้อนเป็นนังปอนปากจัดของเพื่อนๆ ทันทีที่โดนแขวะ

“ฉันไม่ใช่คนฟุ้งซ่านอย่างแก รีบบอกเถอะค่ะพี่ใหญ่ ปุนอยากรู้เร็วๆ” นิปุณทำเป็นไม่สนใจปากขมุบขมิบของปองกานต์ที่ไม่ต้องเก่งการอ่านปากก็รู้ว่าเป็นคำอะไร

“นึกว่าอยากทะเลาะกันมากกว่าทำงาน จะได้หาคนอื่นมาทำ” ชาครีย์ที่ยืนนิ่งฟังสาวๆ ปะทะคารมกันอยู่นานเอ่ยปากขึ้นมาบ้าง

“เห็นไหมพวกแกมัวแต่กัดกัน เดี๋ยวพี่ชายฉันก็เฉดหัวพวกแกออกหมดหรอก”

“คนที่จะโดนเฉดหัวคนแรกคือเธอยายเล็ก ถ้ายังขืนใช้ความเป็นน้องสาวพี่ไปจอดรถในที่ห้ามจอดหน้าบริษัททุกวันอย่างนี้” ชาครีย์หันไปปรามน้องสาวที่ไม่ทิ้งโอกาสถล่มเพื่อนรัก

“ก็...มันไม่มีที่จอดนี่ค่ะ” ชลิวรรณ หรือ ยายเล็ก แก้ตัวเสียงอ่อย

“อย่าเถียง กฎของบริษัทไม่มีข้อยกเว้น แม้นแต่เจ้าของอย่างพี่”

“โอเคค่ะ พรุ่งนี้จะไม่มีรถของเล็กมาจอดให้รกลูกตาอีกแล้ว”

“ไม่ใช่เฉพาะพรุ่งนี้ ต้องทุกวันหลังจากวันนี้” เขารีบพูดดักคอไว้ก่อนเพราะรู้นิสัยเจ้าเล่ห์ของน้องสาวดี

มีเสียงหัวเราะคิกจากปองกานต์ ชลิวรรณอยากจะหันไปเหวี่ยงหนังสือพิมพ์ที่อยู่ใกล้มือใส่แม่เพื่อนสาวเส้นตื้นคนนี้เหลือเกิน แต่เกรงว่าพี่ชายจะเปลี่ยนโทษคดีจอดรถของเธอจากแพ่งเป็นอาญาแทน

ชาครีย์ส่ายหน้ากับพฤติกรรมเป็นเด็กไม่รู้จักโตเมื่อรวมหัวอยู่ด้วยกันของสามสาวแสบ แต่ต้องยอมรับว่าเพราะมีทั้งสามรวมหัวช่วยกันทำงาน ‘โลกอันตราย’ จึงเป็นอย่างทุกวันนี้

มีเพื่อนบางคนล้อว่าถ้าเขาเปลี่ยนชื่อเป็น ชาลี เขาจะเหมือนตัวละครในหนังดังเรื่องหนึ่ง เพราะมีสาวสวยราว ‘นางฟ้า’ สามคนทำงานด้วย แต่ในความจริงแล้วสามคนนี้น่าจะเป็น ‘นางร้าย’ มากกว่า ทั้งร้ายกาจทั้งแสบสันต์

“เอาล่ะ เลิกต่อปากต่อคำแล้วฟัง”

“ค่ะ” เสียงสามสาวรับคำพร้อมเพรียงกัน

“โปรเจกต์ใหม่ คือ พายุหายนะ”

พอสิ้นเสียงเขาเท่านั้น ก็มีเสียงเซ็งแซ่ตามมาทันที

“ชื่อโหดดีจัง”

“พายุอะไรค่ะ จุดประสงค์เพื่ออะไร”

“เราต้องไปลุยในพายุด้วยหรือเปล่า”

ก่อนที่จะมีการรัวคำถามมาอีก ชาครีย์รีบยกมือขึ้นห้ามให้ทุกคนหยุดฟังเขา

“เนื้อหาอาจจะโหดกว่าชื่อนะปอง”

เขาทำให้ยิ้มหวานของปองกานต์เริ่มหุบ ก่อนจะไปตอบคำถามของนิปุณ

“เราจะทำสารคดีพิเศษเกี่ยวกับการเตรียมพร้อมรับมือกับพายุที่มีความรุนแรงมากตามที่ต่างๆ เน้นการเตรียมการของคนธรรมดาทั่วไป พวกเขาทำอะไรก่อนเกิดพายุ หลบภัยอย่างไรระหว่างเกิดมัน และหลังจากนั้นชีวิตจะดำเนินไปอย่างไรต่อ หาเรื่อง หาภาพ หาชีวิตธรรมดาที่มีการมองข้ามไป แต่ ‘โลกอันตราย’ ไม่ละเลย เราจะถ่ายทอดภาพชีวิตจริงเพื่อเตือนสติคนไทยที่ยังประมาท ภัยเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งไกลตัวอีกแล้ว สารคดีนี้จะให้ความรู้ในการเอาตัวรอดท่ามกลางภัยพิบัติ และที่สำคัญให้กำลังใจเมื่อต้องพบกับความสูญเสีย”

เขาหยุดพูดชั่วครู่เพื่อมองหน้าสามสาวทีละคนจนถึงคนสุดท้าย ชลิวรรณ ที่ถามคำถามท้ายสุดที่ไม่น่าจะถามเลย สงสัยระยะหลังเขาคงให้งานเบาไปหน่อยเจ้าหล่อนถึงไม่ค่อยติดดิน ชาครีย์ยิ้มแบบสยดสยองให้น้องสาว “และใช่เลยยายเล็ก พวกเธอต้องไปลุยในพายุกัน เพราะฉะนั้นเลิกห่วงสวยได้แล้ว”

“แหมพี่ใหญ่ เล็กลุยได้ทุกที่แหละถ้าจำเป็น” ชลิวรรณทำหน้าตูม แล้วถามต่อ “ว่าแต่เราต้องไปที่ไหนบ้างค่ะ เมืองไทยหรือต่างประเทศ”

“ทั้งในและต่างประเทศ พี่ต้องการเปรียบเทียบพายุหายนะในสี่พื้นที่ของโลก พายุลูกแรกที่จะให้ไปลุยมีแล้ว ผู้เชี่ยวชาญคาดการณ์ว่าจะเกิดพายุลูกนี้ภายในเดือนหน้า เตรียมพาสปอร์ตให้พร้อมยายเล็ก พี่จะส่งเธอไปอเมริกา พายุลูกแรกเป็นของเธอ พายุเฮอริเคน”

“อเมริกา เฮอริเคน คนเดียว” ชลิวรรณครางออกมาเบาๆ จนทุกคนที่นี่นึกว่าสาวเปรี้ยวเซ็กซี่คนนี้ชักปอดแหก

“ถือว่านี่เป็นโบนัสแล้วกัน เสร็จงานจะได้เที่ยวต่อ”

“ขอบคุณมากเลยค่ะพี่ใหญ่ที่ให้ไปเที่ยวอเมริกาตอนมีเฮอริเคน” ชลิวรรณประชดพี่ชาย อดที่จะน้อยใจนิดๆ ไม่ได้ที่เขาไม่บอกเรื่องนี้กับเธอก่อน ทั้งๆ ที่อยู่บ้านเดียวกัน แต่อารมณ์นั้นหายวับไปอย่างรวดเพราะมันแทนที่ด้วยความตระหนกเมื่อได้ยินประโยคต่อมาของพี่ชาย

“พี่ไม่ส่งพวกเราไปเสี่ยงขนาดนั้นตามลำพังหรอก แต่ละที่มีผู้ชำนาญทางด้านนี้คอยช่วยเหลืออยู่ ที่อเมริกาก็เพื่อนเก่าพี่เอง เล็กรู้จักเขาดีอยู่แล้วนี่”

ชลิวรรณรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ ขึ้นมาทันควัน ในใจร้องปฏิเสธเสียงดังลั่น
ต้องไม่ใช่เขา ไม่ใช่เขา ไม่ใช่ นายแอนดรูว์ ศิริพชร

“แอนดรูว์ ศิริพชร รับที่จะช่วยงานนี้”

ชลิวรรณรู้สึกว่าพายุเฮอริเคนกระหน่ำใส่เธอตั้งแต่ยังไม่ได้ไปลุยมัน เพราะได้ยินชื่อผู้ชายคนนี้...ผู้ชายที่เป็นความลับเลวร้ายของเธอ
เจอเฮอริเคนสิบลูกดีกว่าเจอ แอนดรูว์ ศิริพชร

“เขาเป็นใครค่ะพี่ใหญ่” นิปุณที่ไม่ค่อยสนใจผู้ชายกลับเป็นคนถามเพราะสงสัยปฏิกิริยาของเพื่อนสาว

“เขาเป็นลูกครึ่ง ไม่ใช่ซิต้องเรียกว่าลูกเสี้ยวถึงจะถูก เพราะคุณพ่อเป็นคนไทย คุณแม่เป็นลูกครึ่งไทยอเมริกัน แต่แอนดรูว์เกิดแล้วก็โตที่โน่น เลยเป็นอเมริกันมากกว่าไทย เล็กเคยอยู่บ้านเดียวกันกับแอนดรูว์ตอนไปทำโทที่อเมริกา”

“พี่ใหญ่พูดได้ไงว่าเคยอยู่บ้านเดียวกัน เดี๋ยวไอ้พวกนี้เข้าใจผิด” ชลิวรรณกำลังเป็นเหมือนคำที่ว่ากินปูนร้อนท้อง

“ก็ไม่จริงหรือ”

“พุดให้ถูกคือเล็กอยู่บ้านคุณพ่อคุณแม่ของนายนั่น ไม่ได้อยู่บ้านเดียวกันตามลำพังนะ แล้วนายคนนั้นก็ทำงานต่างเมืองนานๆ จะกลับมาบ้านสักที”

“แล้วยังไง ไม่ถูกชะตากันหรือ”

“ก็ไม่เชิงค่ะ แต่เล็กอึดอัดที่จะทำงานกับเขา”

“งานก็คืองานนะเล็กต้องทำแบบมืออาชีพ ที่พี่เลือกเล็กก็เพราะเคยไปอยู่ที่อเมริกามาแล้ว และแอนดรูว์คือผู้เชี่ยวชาญที่ดีที่สุดที่เราหาได้ในตอนนี้ แต่ถ้าแยกเรื่องส่วนตัวออกจากงานไม่ได้ก็บอกมา”

ชลิวรรณเชิดหน้าขึ้นสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด มองสบตาเข้มงวดของชาครีย์ด้วยดวงตาของผู้ตัดสินใจแล้วว่าจะสู้ไม่ถอย

“ค่ะ เล็กจะไปลุยเฮอริเคน”

ชาครีย์แค่พยักหน้านิดหนึ่งแสดงอาการรับรู้

“แล้วพายุของพวกหนูล่ะคะ” ปองกานต์ถามเสียงหวาน

“ไม่ต้องใจร้อน พี่ขอฟังข่าวการคาดการณ์การเกิดพายุอีกสามที่ก่อน พวกเราทุกคนได้ไปลุยพายุแน่ๆ”
 
ส่งข้อความส่วนตัว
Iodine
#2 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 08-07-2012 11:58
สมาชิก

ข้อความ: 117
เข้าร่วม: 08.10.10

พายุสวาท นี่ จะเคลื่อนตัว มาลง ที่ห้องนี้เมื่อไหร่
กร๊ากกๆๆๆ

รอ ๆ ด้วยความ ทุรนทุราย ฮ่าฮ่า
พายุน่าจะรุนแรง สมชื่อเรื่อง อิอิ ชะตาไม่ต้องกันเสียด้วย
น่าสนุก ๆๆ ค่ะ พี่ปู

มาลงอีกสักสิบตอนรวดนะคะ จะคอย สู้ๆๆ ค่ะพี่ปู
Cool
 
ส่งข้อความส่วนตัว
Niree
#3 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 08-07-2012 12:08
สมาชิก

ข้อความ: 99
เข้าร่วม: 04.11.09

สิบบทรวด จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก หมดแรงซิน้องไอ
 
ส่งข้อความส่วนตัว
Delena
#4 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 05-08-2012 18:01
สมาชิก

ข้อความ: 29
เข้าร่วม: 20.01.11

มาเป็นกำลังใจให้พี่ปู สู้ๆ ค่ะ
 
ส่งข้อความส่วนตัว
ไปยังฟอรั่ม:
แสดงผลในเวลา: 0.04 วินาที
234,260 ผู้เยี่ยมชม