เมนู

บทความล่าสุด

นวนิยาย Romantica

การเขียนนวนิยายอีโรติก

ผู้กำลังออนไลน์

· บุคคลทั่วไปออนไลน์: 1

· สมาชิกออนไลน์: 0

· สมาชิกทั้งหมด: 728
· สมาชิกใหม่: kunyada

เจ้านกเอี้ยงตีวิดทำไร

เข้าสู่ระบบ

ชื่อ

รหัสผ่าน



ไม่ได้เป็นสมาชิก?
คลิกที่นี่ เพื่อลงทะเบียน.

ลืมรหัสผ่าน?
ขอรหัสผ่าน ที่นี่.

ฝากข้อความ

คุณต้องเข้าสู่ระบบเพื่อฝากข้อความ.

22/01/2017 14:17
สวัสดีคะทุกท่าน Smile

01/04/2014 13:05
จะเริ่มลงห้วงเสน่ห
า ไฟอารมณ์ต่อแล้วค่ะ
ตอนนี้ขอลงสามบทแรก
รวดฟื้นความจำจ้า

27/11/2013 17:05
ขอให้อ่านสนุก มีความสุขนะคะ ขอบคุณค่ะ ^--^ Smile

26/11/2013 09:46
ได้รับหนังสือแล้วน
ะค่ะ ขอบคุณมากคะ จะกลัีบไปอ่านทันที
เลยคะ : Smile Pfft Grin Angry

17/05/2013 15:06
ฮ่าๆๆๆ มาเริ่มตรงนี้แล้วก
ันนะ...คงจะพอมีเรื
่องให้เขียนไปได้เร
ื่อย ๆ จนจบ

22/03/2013 18:07
งานหนังสือ ไม่มีค่ะ แต่หลังงานประมาณ พฤษภาคม เรื่องของแปรจันทร์
"พรรักจากพระจันทร์" น่าจะวางแผงได้ค่ะ Smile Smile

22/03/2013 15:54
ในงานสัปดาหนังสือจ
ะมีไรให้อ่านไม๊คะ

26/02/2013 23:28
ยังไงก็รอค่ะคุณฟี่
เพราะชอบที่มีเรื่อ
งซ้อนเหมือนบันทึกร
้อยวันดี ^^

18/02/2013 19:06
มายาร้าย คืบหน้าแต่ส่วนของ เวธกา-ราเมศค่ะ ส่วนของม่านราตรี - ชนเขต ยังนิ่งอยู่ รอหน่อยนะคะ ^--^

16/02/2013 21:41
มีวี่แววว่ามายาร้า
ยจะออกบ้างมั้ยคะ คุณฟี่ อิอิ...รออยู่น้า

ดูกระทู้

 พิมพ์กระทู้
คู่รักจัดฉาก บทนำ
Spannga
#1 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 01-02-2011 19:55
ภาพประจำตัวผู้ใช้

Super Administrator

ข้อความ: 60
เข้าร่วม: 13.08.08

บทนำ

เสียงออดที่หน้าประตูดังขึ้นทำเอาพระนางถึงกับสะดุ้งโหยง หันไปมองหน้าคุณพรฉวี ผู้เป็นน้าสาวและยังมีตำแหน่งแม่เลี้ยงพ่วงมาด้วย อย่างกังวลใจไม่แน่ใจ แต่อีกฝ่ายพยักหน้าให้อย่างขึงขัง

“ไปเปิดเถอะ ไม่ต้องห่วงน้าจะหลบอยู่หลังเคาน์เตอร์นี่แหละ ถ้าโทรศัพท์ดังขึ้น ก็ให้เขาดื่มยานอนหลับเลย ไม่ถึงสิบนาทีทุกอย่างก็จะเรียบร้อย”

“เขาอาจจะสงสัย ที่จู่ๆ นางก็ยอมรับ”

“ไม่หรอกน่า อาจจะคิดว่านางเมาแล้วก็ได้ ดื่มเข้าไปตั้งหลายแก้วแล้วนี่”

พระนางสูดลมหายใจลึก ลุกขึ้นอย่างไม่มั่นใจนัก เธอไม่รู้ว่าคิดถูกหรือเปล่าที่ทำอย่างนี้ แต่มาถึงตอนนี้ เธอก็คงจะเปลี่ยนใจไม่ได้เสียแล้ว

หญิงสาวเปิดประตูออกไป ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเธอ ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นเธอ

“ไม่นึกว่าจะเจอคุณที่นี่”

“เข้ามาสิ” เธอบอกแล้วเบี่ยงตัวให้เขาเข้ามา

นับสิบเดินเข้ามา “คุณนียังไม่ถึง”

“โทรมาบอกแล้วว่า คงจะมาไม่ได้?”

“งั้นผมกลับดีกว่า” ชายหนุ่มหมุนตัวกลับ พระนางรับถลันไปขวาง

“เดี๋ยว!”

“มีธุระอะไรกับผม”

“ไม่มี...อ่า...มี”

เขาหัวเราะออกมาเบาๆ “คุณเมาหรือเปล่านี่”

“ฉันก็ดื่มไปสามสี่แก้ว ไม่ถึงกับเมา ไปนั่งโน่นก่อน”

ร่างอวบอั๋นเดินผ่านเขาเพียงฉิวเฉียดเมื่อไปยังเคาน์เตอร์บาร์ ชายหนุ่มเดินไปทิ้งตัวที่โซฟา กลางห้อง การที่เขามาหาพิสินีที่นี่บ่อยๆ ทำให้เขาคุ้นเคยกับห้องนี้ไม่น้อย เพียงแต่ตอนนี้เจ้าของไม่อยู่ จะอยู่ก็แต่พี่สาวเจ้ากี้เจ้าการของเธอ สัญชาตญาณบางอย่างบอกเขาเลยว่า เขาไม่ควรจะอยู่กับพระนางสองต่อสองในห้องนี้มันต้องมีอะไรสักอย่าง เพราะเขาไม่คิดว่าพระนางจะคุยกับเขาด้วยซ้ำหลังจากครั้งสุดท้ายที่เจอกัน แต่เมื่อเจอวันนี้ เขาอาจจะหาโอกาสขอโทษเธอก็ได้ จะได้รีบกลับไปพักผ่อนเพราะเขานอนดึกมาสองสามคืน แถมวันนี้ยังฝืนรับมาจากทางใต้ ยังไม่ได้แวะเข้าห้องพักตัวเองด้วยซ้ำ พสินีก็โทรไปนัดให้มาหาที่นี่เสียก่อน

แล้วกลิ่นหอมรวยรินอย่างที่เขานึกด่าตัวเองในใจทุกครั้งก็โชยมา เขาได้ชื่อว่าเป็นแฟนพิสินีแต่คนที่กระตุ้นความรู้สึกของเขาทุกครั้งที่ได้เห็น ได้อยู่ใกล้กลับเป็นพระนาง

หญิงสาว ยื่นแก้วเหล้าให้เขา ก่อนจะนั่งชิดมุมโซฟารักษาระยะห่าง แต่มันก็ไม่ไกลอยู่ดีสำหรับความรู้สึกของเขา

“เรื่องนั้น ถ้าฉันเพิ่มจำนวนเงินให้คุณ”

“ถ้าไม่ตกลงเงื่อนไขผม ก็เลิกพูดเรื่องนี้ ” นับสิบตัดบทรู้สึกฉุนเฉียวขึ้นมาทันใด ทั้งๆไ ที่คิดว่าตัวเองจะขอโทษเธออยู่แล้ว

พระนางสั่นหน้าน้อยๆ “ยิ่งคุณพูดอย่างนี้ มันก็ยิ่งเห็นได้ชัดว่า คุณไม่ได้รักยัยนี มีผู้ชายบ้าที่ไหนกันล่ะ ที่ขอนอนกับพี่สาวแฟนเพื่อยอมเลิกกับแฟนตัวเอง”

“ที่มีก็เพราะเขาเบื่อที่พี่สาวแฟนคิดจะเอาเงินมาฟาดหัวเขาให้เลิกกับน้องสาวเธอนะสิ”

“ก็ถ้า...”พระนางยกแก้วเหล้าขึ้นจิบก่อนจะพูดต่อ “ฉันตกลงในข้อเสนอของคุณ”

นับสิบแทบสำลักเหล้าที่ดื่ม เขามองเธออย่างงงงัน

“แต่คุณสัญญาได้ไหมว่า จะเก็บมันเป็นความลับไม่บอกใคร ไม่ให้ยัยนีรู้ หายไปจากชีวิตยัยนีจริงๆ อย่างที่คุณบอก”

นับสิบกวาดสายตามองเธอ พระนางกำลังเล่นตลกอะไรกับเขาอย่างนั้นหรือ เธอกำลังจะล่อลวงเขา ชายหนุ่มหันไปรอบๆ ห้อง ที่นี่มีเพียงเขากับเธอสองคน หรือเธอคิดจะแบลเมค์เขา หลอกเขาให้ล่วงเกิน แล้วก็ไปบอกน้องสาว ว่าเขาลวนลามเธออย่างนั้นหรือ ความคิดนี้ทำให้เขาถึงกับยิ้มออกมา

“คุณแน่ใจนะ ที่พูดออกมา”

“ไม่ อ่า....” เธออึกอัก “ฉันหมายถึง ก็ถ้าคุณรักษาคำพูด ฉันก็จริง ” พูดแล้วหญิงสาวถึงกับกรอกเหล้าเข้าปาก

นับสิบมองเธอแล้วก็ยิ้มเธอเมาแน่ และเขาคิดว่ามันไม่ง่ายอย่างที่เธอพูดด้วย เขาไม่ไว้ใจ แต่ก็ถือว่าตอนนี้เธอลงมาเล่นเกมนี้แล้ว เขายกแก้วเหล้าในมือขึ้นดื่มจนหมดแล้วลุกขึ้นยืน

“ผมรักษาสัญญาแน่ เอาเป็นว่า ผมจะนัดว่า เราจะเจอกันเมื่อไหร่”

พระนางมองเขาที่ลุกขึ้นจะเดินออกไป เขาบ้าหรือ? ไอ้เรื่องพรรค์นี้ เขาต้องนัดวันหลังด้วยเหรอ เธอนึกว่าเธอตอบตกลงแล้วเขาจะ...หรือเขาเองก็แกล้งพูดใส่เธอเท่านั้น จริงๆ แล้วเขาก็ไม่ได้สนใจ เขากำลังปั่นหัวเธอเล่นอย่างนั้นหรือ ผมจะนัดว่า เราจะเจอกันเมื่อไหร่ อย่างนั้นหรือ

อารมณ์ชั่ววูบ ทำให้เธอลุกขึ้นไปขวางเขาไว้ “ไม่ ต้องวันนี้ เดี๋ยวนี้”

“คุณเมานี่” นับสิบมองร่างที่ยืนขวางเขาไว้ยิ้มๆ ดวงตาเธอปรือฉ่ำ แม้ในมือจะถือแก้วเอาไว้

“ก็ถ้าไม่เมาแล้วฉันจะกล้าพูดหรือ”

นับสิบหัวเราะออกมา เขายิ้มก่อนจะดึงแก้วในมือเธอออกวางไว้ที่โต๊ะกลาง สายตาเขาไม่คลาดไปจากเธอเมื่อใช้หลังมือไล้ไปที่ใบหน้าเธอพูดว่า

“แปลกจัง ที่ผมมีความรู้สึกว่า ถ้าผมไม่ทำอะไรคุณสักอย่าง คุณจะไม่ให้ผมออกจากห้องนี้ไป”

พระนางสั่นหน้า “ไม่มีอะไรที่ฉันอยากให้คุณทำเสียยิ่งไปกว่า เลิกยุ่งกับน้องสาวฉัน ทำตามเงื่อนไขของตัวเองไหม? ”

นับสิบยังไม่ได้ตอบ อีกฝ่ายก็โน้มใบหน้าของเขาลงไปหา เป็นฝ่ายเปิดฉากจูบเขาก่อน อารมณ์ร้อนที่พยายามฝืนเอาไว้ เลยต้องทำตามร่างกายเรียกร้อง แต่ไม่วายจะเตือนตัวเองว่า ไว้ได้จูบจนหนำใจก่อนเถอะ เขาจะสารภาพเลยว่า เขากับพิสินีไม่ได้เป็นแฟนกัน น้องสาวของเธอ ขอให้เขามาเล่นละครให้เท่านั้นเอง เขาชอบเธอ ต้องการเธอนั้นก็แน่ล่ะ แต่มันต้องไม่ใช่วิธีนี้

แต่อารมณ์เพริดนั้นหรือจะหยุดได้เพียงริมฝีปาก เมื่อร่างที่เขาถวิลหาบดเบียดเข้ามา สองมือโอบไปด้านหลังรูดซิป พร้อมกับใบหน้าที่เลื่อนซุกไซ้ไปที่ซอกคอขาวผ่อง เม้มเบาๆ เพื่อประทับรอย ก่อนที่กระโปรงเธอจะถูกรูดลง แก่นกายเขาร้อนผ่าวเมื่อมองทรวงสล้าง ก่อนจะเงยขึ้นไปสบตาฉ่ำเคลิบเคลิ้ม รอยยิ้มสมใจผุดที่ใบหน้าเมื่อดันร่างเธอไปนั่งหย่อนขาที่โซฟา เขาถอดเสื้อตัวเองแล้วคุกเข่าอยู่ตรงหน้า สายตาเร่าร้อนสบสายตาปรือที่จ้องมองตอบแล้วก็หลับตาพริ้ม เหมือนจะส่งสัญญาณตอบสนองและรอคอย เธอถอดถอนใจ เมื่อเขามือร้อนรุมสอดเข้าด้านหลังอีกครั้ง และเมื่อมันย้ายมาข้างหน้าทรวงสล้างก็ถูกช้อนให้รับกับใบหน้าที่โน้มลงมาดูดดื่มจนกายเธอสะท้านเยือก รู้สึกถึงมือน้อยๆ ที่สอดนิ้วเริงเล่นกับเส้นผมของเขาเหมือนรุกเร้าให้เข้าจังหวะเขากำลังมัวเมากับเธอ เขาอยากให้เธอมีความสุข เธอจะเป็นของเขา

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นแต่ราวกับว่ามันล่องลอยอยู่ไกลแสนไกล เขาได้ยินแต่เหมือนตกอยู่ในความฝัน และเขากำลังทำความฝันของตัวเองต่อไป

อาการเมาของพระนางแทบจะหายเป็นปลิดทิ้ง ความรู้สึกอื่นเกิดขึ้นมาแทน มันทำให้เธอตระหนกพร้อมพอๆ กับไม่อยากให้เขาหยุดเมื่อมือเขาล้วงล้ำเข้าไปในแก่นกายเธอ

“อย่า” เสียงเธอห้ามอยู่ในลำคอ มันไม่ได้ผลเมื่อเขายังไล้เลียอย่างเมามัน เธอไม่เคยรู้สึกอย่างนี้ ความปรารถนาที่มากขึ้นๆ ๆ แต่แล้วทุกอย่างก็หยุดชะงักแผ่วล้าหยุดนิ่ง พระนางมองศีรษะที่ปกคลุมด้วยเส้นผมนุ่มสลวยที่เธอได้สัมผัสอย่างงงๆ

เสียงประตูเปิดแล้วร่างหนึ่งก็ก้าวฉับๆ เข้ามา

“พี่นาง” พิสินีอุทานลั่นเมื่อเห็นภาพตรงหน้า

แต่นั่นก็ไม่เท่ากับร่างของชายคนหนึ่งก้าวตามเข้ามา

จักรชัย ว่าที่คู่หมั้นของเธอ

แล้วอาการตื่นตะลึงก็หายไปพร้อมกับที่พิสีนีวิ่งถลาออกจากห้อง พอๆ กับที่จักรชัยตามออกไปติดๆ

เหมือนเวลาหยุดนิ่ง เหมือนมันไม่ได้เกิดขึ้น แต่เมื่อพระนางขยับตัว ความหนักหน่วงของนับสิบที่ทาบทับเธออยู่ ก็ทำให้เธอตื่น แม้จะคิดว่าตัวเองเตรียมตัวเตรียมใจในเรื่องนี้ แต่พระนางก็ไม่คิดว่ามันจะเลยเถิดอย่างนี้ พระนางลุกขึ้นอย่างงง เธอมองร่างที่ฟุบหลับของนับสิบอย่างงงงัน

“แต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน”

เสียงคุณพรฉวีเตือนมา นั่นมันจึงทำให้พระนางรู้ว่า เธอกำลังเปลือย และเมื่อเธอสวมชุดอย่างรวดเร็ว สติก็กลับมา

“ทำไม ยัยนีมากับคุณจักร ไหนน้าพรบอกว่า คุณจักรจะไม่มาแล้วยังไงล่ะ?”

“น้าก็ไม่รู้”

พระนางปุบปับจะเดินไปที่ประตู “ไม่ได้ นางจะไปพูดให้เขาเข้าใจ”

คุณพรฉวีเหนี่ยวมือเธอไว้ “อย่าเพิ่งเลย คงกำลังช็อคทั้งคู่ พูดไปก็คงไม่เข้าใจแล้วน้าจะจัดการคุยให้ คุณจักรเขาเข้าใจเอง นางไม่ใช่คนเหลวไหลเขาต้องเชื่อมั่นในตัวหนู น้าเป็นพยานให้เอง”

พระนางกระแทกตัวนั่ง “ทำไมมันถึงได้เลยเถิดอย่างนี้” เธอพูดอย่างขัดเคือง

คุณพรฉวีลุกเดินไปที่เคาน์เตอร์ ถือแก้วน้ำกลับมายื่นให้

“ดื่มน้ำให้สดชื่นก่อน เดี๋ยวค่อยช่วยกันลากนายนี่ไปบนเตียง เคลียร์เรื่องนี้ให้เรียบร้อย แล้วค่อยไปแก้ปัญหาทางโน้น”

พระนางรับแก้วน้ำมาดื่มสายตามองไปยังร่างที่นอนหงายสลบไสล ท่อนบนเปลือยเปล่าของเขาแล้วก็หน้าร้อนซู่ เมื่อคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ ถ้าเขาไม่หลับไป ถ้าคุณน้าพรฉวีไม่อยู่ในห้อง ถ้าพิสินีไม่โผล่เข้ามา...อะไรจะเกิดขึ้น เธอเป็นอะไรไปแล้ว

“โอ๊ย” พระนางครางออกมากับความคิดตัวเอง

“อย่ากังวลไปเลย แล้วยัยนีจะรู้เองหรอกว่า ทุกอย่างที่นางทำก็เพื่อน้องทั้งนั้น”

คุณพรฉวีปลอบ พระนางจึงแค่นหัวเราะออกมาอย่างเซ็งๆ เพราะไม่ได้คิดกังวลกับความรู้สึกของน้องสาวแม้แต่น้อยเมื่อครู่

“แล้วถ้าเขารู้ว่าถูกหลอกละคะ? ” พระนางถามอย่างกังวลเมื่อเพยิดหน้าไปยังร่างของนับสิบ

“อย่าไปสนเลย ลงยัยนีเห็นอย่างนี้ รับรองไม่สนใจเขาแน่ ทิ้งเงินเอาไว้ให้ก็แล้วกันหากรู้ตัวว่าพลาดแล้วก็คงเอาเงินนั่นแหละไป”

คุณพรฉวี เดินไปขยับร่างที่นอนนิ่งของนับสิบ สอดแขนเข้าไปใต้รักแร้เขา

“นางช่วยค่ะ” พระนางลุกขึ้น แล้วก็ส่ายโงนเงน มีความรู้สึกง่วงๆ ชอบกล

“อย่าเลย ท่าทางนางไม่ค่อยดี อยากดื่มเข้าไปหลายแก้วนัก นั่งเถอะ”

“นางไม่เป็นไร” หญิงสาวฝืนกายหมายจะไปช่วย แต่เอาเข้าจริงก็ได้แต่โซซัดโซเซเดินตามคุณน้าเข้าไปในห้องนอนด้วยอาการง่วงงุน

“เป็นอะไรไป มานอนสักพักก็ได้”

เสียงถามแว่วมา แล้วพระนางก็รู้สึกเหมือนเธอถูกประคองไปที่เตียง ก่อนที่สติของเธอจะวูบดับไป

คุณพรฉวีมองหนุ่มสาวทั้งคู่ที่ฟุบหลับอยู่เคียงกันอย่างครุ่นคิดชั่วครู่ ก่อนจะจัดแจงถอดชุดของพระนางจนเปลือยเปล่าเป็นคนแรก เหล้าไม่กี่แก้วไม่ได้ทำให้พระนางหมดสติหรอก แต่เพราะน้ำเย็นที่ท่านยื่นให้ต่างหาก มันเป็นความคิดชั่ววูบที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี่เองที่ท่านตัดสินใจทำเช่นนี้

ถึงจะเอ็นดูพระนางแค่ไหน แต่เลือดก็ย่อมข้นกว่าน้ำอยู่ดี


****************


เฮ้อ มาโพสบทนำได้เสียที เย้ๆๆ


Smile
 
ส่งข้อความส่วนตัว
Iodine
#2 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 01-02-2011 19:58
สมาชิก

ข้อความ: 117
เข้าร่วม: 08.10.10

เหมือนจะเม้นท์ไปรอบหนึ่ง เหอ ๆ
ขัดข้องทางเทคนิก

บทนำ จะยาววว ไปไหนคะ พี่ฟี ข่มขวัญกันน่าดู อิอิ
คงต้อง ไปแ่ต่ง บทนำของตัวเองก่อน ค่อยมาอ่านนะคะ
 
ส่งข้อความส่วนตัว
Niree
#3 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 02-02-2011 09:17
สมาชิก

ข้อความ: 99
เข้าร่วม: 04.11.09

แค่บทนำก็ทำให้เราตาลุกวาวแล้ว อิอิ
Grin
 
ส่งข้อความส่วนตัว
tomandjerdy
#4 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 02-02-2011 13:23
ภาพประจำตัวผู้ใช้

สมาชิก

ข้อความ: 6
เข้าร่วม: 05.01.11

โห...คุณพรฉวี.. ร้ายอ่ะ
นางเอก พระเอกชื่อแปลกดีค่ะ จำง่ายด้วย
 
ส่งข้อความส่วนตัว
Delena
#5 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 03-02-2011 21:15
สมาชิก

ข้อความ: 29
เข้าร่วม: 20.01.11

โอ้ อ่านแล้วแอบกรี้ดในใจ วู้ แค่บทนำ ก็เผาใจได้ร้อนระอุมากค่ะ

ขอไปกับบุรินทร์คืนนี้เลยแล้วกันนะคะ
ส่งริมหน้าต่างฯ กินนมนอนได้เลยแบบนี้

วู้ ขอคลอดสปันงาก่อนนะคะ อิอิ
หง่า หลับหูหลับตาทำใจไม่ได้แระ กรี้ดๆๆๆๆๆ
 
ส่งข้อความส่วนตัว
pitcha
#6 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 04-02-2011 10:34
สมาชิก

ข้อความ: 32
เข้าร่วม: 09.11.09

มาส่งกำลังใจให้ค่ะ

Pfft
 
ส่งข้อความส่วนตัว
one2522
#7 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 04-02-2011 14:30
สมาชิก

ข้อความ: 23
เข้าร่วม: 14.11.09

ตัวละครของบาปรักสีชมพูนะเนี่ย
มาเป็นพระเอก-นางเอกของเรื่องนี้
ตามเป็นกำลังใจ
 
ส่งข้อความส่วนตัว
Buddy
#8 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 04-02-2011 15:55
ภาพประจำตัวผู้ใช้

สมาชิก

ข้อความ: 96
เข้าร่วม: 02.11.09

อู้ว บทนำ บทนำมาแล้ว
ไม่แคล้วต้องมีบทต่อไป
ตามไป ตามไป ตามไป
ฮอทแรลลี่ไซร้ได้ระอุกันเชียว

ฮาๆๆ มาเชียร์ค่ะ พี่ฟี สู้ๆ Smile
 
ส่งข้อความส่วนตัว
khunpete
#9 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 06-02-2011 18:54
ภาพประจำตัวผู้ใช้

สมาชิก

ข้อความ: 29
เข้าร่วม: 03.11.09

เปิดมาก็เข้มข้นสุดใจแล้วครับ พระนางจะเจอศึกหนักรึเปล่าเนี่ย
 
http://penline.bloggang.com ส่งข้อความส่วนตัว
Kay2kay
#10 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 07-02-2011 02:33
สมาชิก

ข้อความ: 38
เข้าร่วม: 28.09.10

O wow, I did not know Kn phi write this novel, I accidentally found it..more like randomly checked, i will come and read more..for now got to go to my sister in law's house for Super Bowl Party..O i read a 1/2 way already, it's cool..!!Cool
 
ส่งข้อความส่วนตัว
napapran
#11 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 07-02-2011 13:00
สมาชิก

ข้อความ: 16
เข้าร่วม: 14.05.10

คุณพระ! สนุกมากกกก อยากอ่านๆ อย่ามาทำให้อยาก(อ่าน)แล้วจากไปนะคะ
 
ส่งข้อความส่วนตัว
Kay2kay
#12 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 21-02-2011 20:59
สมาชิก

ข้อความ: 38
เข้าร่วม: 28.09.10

O Ho! nasao ruk daughter more than niece..Poor Pre-nang jung she was used by her own aunty..hehehe..sanook..sanook..I wanna read more ka!Wink
 
ส่งข้อความส่วนตัว
goszy1
#13 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 22-02-2011 09:37
สมาชิก

ข้อความ: 4
เข้าร่วม: 23.11.09

อยากอ่านตอนต่อไปค่ะ

อยากอ่าน " รักเธอ...วิรงรอง " ด้วยค่ะ
 
ส่งข้อความส่วนตัว
yaowarat
#14 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 12-03-2011 16:42
สมาชิก

ข้อความ: 6
เข้าร่วม: 02.09.10

แค่บทนำก็กินขาดแล้วค่ะพี่ฟี อยากอ่านบทต่อไปจังเลยค่ะ
 
ส่งข้อความส่วนตัว
joanna
#15 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 15-04-2011 23:37
สมาชิก

ข้อความ: 1
เข้าร่วม: 12.04.11

อ๊ะ คุณนับสิบมาโผล่ที่นี่เอง..รีบๆ แต่งนะคะ จะรออ่านค่ะ ชอบนิยายของคุณมากค่ะ ^^ ซื้อเก็บไว้หลายเล่มเลย
 
ส่งข้อความส่วนตัว
ไปยังฟอรั่ม:
แสดงผลในเวลา: 0.08 วินาที
233,000 ผู้เยี่ยมชม